Tymczasem nasz samozwańczy kandydat na Orbana nie ma żadnej z tych cech. Nie jest ani współczesny, ani konserwatywny. Świetnie zapewne odnalazł by się za to wśród dysput sanacyjnej inteligencji czy i kiedy należy ewakuować się przez Zaleszczyki.
Trwa awantura wokół słynnego już ACTA. Sprawa stała się symbolem współczesnej wolności. Wolności jaką niesie ze sobą internet. Współczesna Europa – ale także i Polska – dawno nie widziała podobnych, spontanicznych demonstracji.
Sprawę – jak to zwykle bywa – postanowił wykorzystać PiS. I oto, ustami czy też raczej blogiem Ryszarda Czarneckiego ogłasza, że gdy tylko obejmie władzę, natychmiast zerwie krępujące internetową wolność porozumienie (http://ryszardczarnecki.salon24.pl/385465,rzad-pis-wypowie-acta). Zapowiedź to wielce symptomatyczna. Bo właśnie cała sprawa ACTA pokazuje nam, że PiS już nigdy, do owej upragnionej władzy nie dojdzie. Dlaczego?
Po pierwsze dlatego, że mówiąc wiele o naszym polskim bezpieczeństwie, robi to językiem anachronicznym. Atak hakerów na rządowe strony pokazuje, że dziś – bardziej choćby od niewątpliwie przydatnej Tarczy Antyrakietowej – ważniejsza jest nasza odporność, jako państwa, na cyber atak. Że formułowanie naszych celów społecznych czy obronnych w języku politycznym sprzed 80 lat jest kompletnym anachronizmem. Z biegiem czasu, co zupełnie naturalne, owa anachroniczność będzie wzrastać, a nie maleć.
Po drugie. Czy się to nam podoba czy nie jest oczywistym, że protesty przeciw nowym uregulowaniom wirtualnej przestrzeni zebrały więcej, spontanicznie zorganizowanych młodych ludzi niż słynne, organizowane przez Jarosława Kaczyńskiego „marsze procesyjne”. I proporcje te będą się stale zwiększać na korzyść tych pierwszych. Ku nim też właśnie zwracać się będą współcześni politycy. Nie oceniam – tylko opisuję.
Wreszcie po trzecie. Oklepany już przykład Viktora Orbana. Ten młody i dynamiczny symbol węgierskiego konserwatyzmu jest za pan brat z dzisiejszymi symbolami nowoczesności. Mógłby być jednym z internautów, ale jednak kimś nieco innym. I właśnie owe – podobieństwa i różnice z nimi samymi – czynią go dla młodych Węgrów tak atrakcyjnym. Tymczasem nasz samozwańczy kandydat na Orbana nie ma żadnej z tych cech. Nie jest ani współczesny, ani konserwatywny. Świetnie zapewne odnalazł by się za to wśród dysput sanacyjnej inteligencji czy i kiedy należy ewakuować się przez Zaleszczyki. A sprawa ACTA ową pisowską niemożność w odzyskaniu władzy – ze względu na zmianę społecznego kontekstu – ukazuje nam z całą wyrazistością.
